ΖΩΗ

Πώς αγαπάει κανείς την αγάπη; Σε ένα Τιραμισού


Μοιραστείτε στο PinterestΦωτογραφίες που παρέχονται από τον Giovanni's Tiramisu και την Katie Molinaro, σχεδίαση του Lauren Park

Έχω φάει δεκάδες φέτες τιραμισού. Όχι μόνο επειδή είμαι blogger για τα τρόφιμα και είναι η δουλειά μου, αλλά επειδή είμαι ιταλική δεύτερης γενιάς που αγαπά το τιραμισού.

Παραδοσιακά, το tiramisu είναι savoiardi (aka ladyfingers, για τους μη Ιταλούς ομιλητές) που βυθίζονται στον καφέ. Αυτά τα μουσκεμένα σφουγγάρια είναι στρωμένα ανάμεσα σε μια κτυπημένη κρέμα φτιαγμένη από αυγά, ζάχαρη, κακάο και μασκαρπόνη. Ορισμένα κέικ είναι ραμμένα με ρούμι ή κονιάκ για λίγο επιπλέον λάκτισμα.

Και τώρα υπάρχει ένα όμορφο τιραμισού, που κάθεται στο τραπέζι μπροστά μου. Τα μεταξένια σύννεφα από μακαρπόνη με σκόνη από κακάο έχουν διοχετευτεί σχολαστικά σε κρυμμένες κυρίες. Ο αρτοποιός πασπαλίστηκε γενναιόδωρα πάνω από το κακάο.

Δεν έχω φάει ακόμα αυτό το συγκεκριμένο τιραμισού, αλλά ξέρω ήδη ότι θα είναι το τέλειο pick-up για να με πάρει από το απόγευμα. Επίσης, για τους μη μυημένους: Τιραμισού, που ονομάζεται για τον τρόπο που οι άνθρωποι συνήθως αισθάνονται όταν το τρώνε, σημαίνει "pick-me-up" ή "cheer-me-up" στα ιταλικά.

Ο φούρνος πίσω από αυτή την ομορφιά είναι ο Giovanni Bolla

Είμαι στο σπίτι του στο Encino με την κόρη του, Isabelle Moline. Ταξινομούν με φωτογραφίες και άρθρα ειδήσεων που δεν έχουν παράθυρα και δεν παρέχουν παράθυρα στην 45ετή καριέρα του Giovanni στη βιομηχανία τροφίμων και ποτών.

Μοιραστείτε στο PinterestΦωτογραφίες που παρέχονται από τον Giovanni's Tiramisu και την Katie Molinaro, σχεδίαση του Lauren Park

Η κληρονομιά του περιλαμβάνει κριτικές και διασκευές από τους The LA Times και το LA Herald Examiner. Φωτογραφίες Giovanni με διασημότητες όπως η Jane Seymour και ο Tom Bradley στον πρίγκιπα Eduard και οι LA Lakers καλύπτουν το τραπέζι. Η Isabelle ζητά συγγνώμη γι 'αυτούς που είναι τόσο λερωμένες, αλλά για μένα, φαίνονται όπως πρέπει να είναι. Αυτές οι παλιές φωτογραφίες φέρνουν μια σειρά από συναισθήματα στο Giovanni, από το γέλιο μέχρι την νοσταλγία.

Φαίνεται στο νεότερο εαυτό του και στα επιτεύγματά του. "Η γυναίκα μου έκοψε αυτά τα άρθρα", λέει με δάκρυα στα μάτια του.

Γνωρίσαμε τον Τζιοβάνι επειδή ο συντάκτης μου είχε συναντήσει την ανάρτηση του Ισαπέλ στο Facebook σε μια ιδιωτική ομάδα. Είπε μια συγκινητική ιστορία πίσω από το σπίτι του πατέρα του τιραμισού και πώς του έφερε χαρά. Η θέση του κέικ ακολουθήθηκε από θετικές κριτικές από γείτονες και άγνωστους. "Είμαι ένα foodie και αυτή είναι η τρίτη φορά που έχω βιώσει κάτι το ιδιαίτερο αυτό." "Tiramisu είναι εντάξει για το πρωινό, έτσι;"

Έτσι πήρα την ευκαιρία να δοκιμάσω τον εαυτό μου. Πήγα μέχρι το Σαν Ντιέγκο για να δοκιμάσω ένα burrito μία φορά. Οδήγηση από το Χόλιγουντ στο Encino για κάποιο τιραμισού σε ένα τυχαίο απόγευμα της Πέμπτης; Μου έχει τέλεια νόημα.

Πριν συναντήσω προσωπικά τον Giovanni και την Ισαβέλη, ανταποκρίθηκα μαζί τους μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Δεν θα μπορούσα να σας πω ποιος ήταν πιο ενθουσιασμένος: Εγώ, να φτιάξω το κέικ, ή ο Giovanni και η Isabelle, που δεν μπορούσαν να περιμένουν να μου το υπηρετήσουν. Ως κάποιος που προσπαθεί να δοκιμάσει νέα εστιατόρια κάθε μέρα, ήμουν ιδιαίτερα νευρικός για αυτή τη γεύση. Αυτό το τιραμισού σημαίνει πολλά για τον Τζιοβάνι και την Ισαβέλη και με τη σειρά του αυτό σήμαινε πολλά για μένα.

Όταν μπήκα στην πόρτα, η Isabelle με χαιρέτησε αμέσως με μια αγκαλιά. Πήγε έξω για να πάρει τον πατέρα της, ο οποίος έμενε νευρικός δίπλα στη μικρή, πάνω από το έδαφος πισίνα στο κατώφλι. Το σπίτι στην προαστιακή γειτονιά είναι απλό, το οποίο είναι ακριβώς όπως είχα φανταστεί αυτό το τιραμισού να είναι. Απλά συστατικά, αλλά καλά εκτελεσμένα.

Η ιταλική μητέρα μου τόνισε πάντα τη σημασία των φρέσκων συστατικών στην ιταλική κουζίνα. "Εάν χρησιμοποιείτε φτηνό κρασί όταν μαγειρεύετε, το φαγητό σας θα δοκιμάσετε σαν φθηνό κρασί", θα έλεγε.

Το ίδιο ισχύει και για το τιραμισού. Όχι ότι το κρασί είναι το μυστικό συστατικό του τιραμισού (δεν είναι, δεν θα το δοκιμάσω), αλλά τα καλύτερα συστατικά θα αποδώσουν πάντα τα καλύτερα αποτελέσματα. Κοιτάζω μέσα στην κουζίνα από το σαλόνι και διαπιστώνω ότι ορισμένα από τα ξηρά συστατικά του Giovanni εισάγονται από την Ιταλία. Αυτό είναι ένα καλό σημάδι.

Περπατάμε στην κουζίνα με το κέικ από το τραπέζι για να τραβήξουμε κάποιες περισσότερες φωτογραφίες και ο Giovanni κρατά με υπερηφάνεια το επιδόρπιο στα χέρια του σαν μωρό. Η Isabelle παρατηρεί ένα λεκέ στο πουκάμισό της, οπότε κάνουμε ένα διάλειμμα για μια αλλαγή στο κοστούμι. Όλα πρέπει να είναι τέλεια, αφού υπήρχαν πολλά που τους οδήγησαν σε αυτή τη στιγμή.

Ο Giovanni γεννήθηκε σε μια μικρή πόλη που ονομάζεται Asti, η οποία βρίσκεται στην περιφέρεια Piemont της Βόρειας Ιταλίας. Αυτή η περιοχή είναι γνωστή κυρίως για το υπέροχο αφρώδες κρασί, Asti Spumonte.

Σε ηλικία 13 ετών, ο Giovanni ανακάλυψε την αγάπη του για το μαγείρεμα και πήρε την πρώτη του δουλειά σε ένα κρουαζιερόπλοιο στην ηλικία των 17. Μετά την αποφοίτησή του από το Le Cordon Bleu στην Ευρώπη, ο Giovanni μετανάστευσε από τη Βόρεια Ιταλία στην Αριζόνα το 1969, 21 χρονών. Στη συνέχεια μετακόμισε στο Λος Άντζελες το 1971 για να ξεκινήσει τη μαγειρική του καριέρα.

Μέσα σε τρεις μέρες μετά τη μετακίνησή του στο Λος Άντζελες, έγινε ο κύριος του ξενοδοχείου Beverly Wilshire, επιβλέποντας τον υπάλληλο υποδοχής του εστιατορίου και έπειτα έγινε ο σεφ. Μετά από αυτό, πήγε να εργαστεί ως σεφ στο διάσημο Beverly Hills Hotel.

Μετά από μερικά χρόνια της σκηνής του ξενοδοχείου, επέστρεψε στο Φοίνιξ της Αριζόνα για να συνεργαστεί σε κλαμπ της χώρας και σε ηλικία 44 ετών, επέστρεψε στο LA με τη σύζυγό του Cira Bolla για να ξεκινήσει μια επιχείρηση τροφοδοσίας.

Μοιραστείτε στο PinterestPhoto από την Katie Molinaro, σχεδίαση του Lauren Park

Μια μέρα ο Τζιοβάνι είδε, στο εξώφυλλο του περιοδικού Voila, έναν νεαρό μετανάστη στη Νέα Υόρκη που άνοιξε μια εταιρεία τροφοδοσίας. Εμπνευσμένος, ο Τζιοβάνι σκέφτηκε: «Αν μπορούσε να κάνει όλα αυτά, θα μπορούσα να ανοίξω μια εταιρεία catering αύριο!» Και το έκανε. Κυριολεκτικά.

Αγόρασε μια δέσμη των προμηθειών τροφοδοσίας την επόμενη μέρα και άνοιξε την International Catering Company της Bolla. Η εταιρεία απογειώθηκε και σύντομα, ο Giovanni ήταν τα μέρη για την τροφοδοσία για την ελίτ του Χόλιγουντ - την ίδια ελίτ που βλέπω στα μικρά τσιμπήματα της ιστορίας των φωτογραφιών που διαδόθηκαν γύρω από το τιραμισού.

Το τιραμισού που ακόμα δεν έχω δοκιμάσει.

"Έχω βγει από τη σκηνή μαγειρέματος για λίγο", λέει ο Giovanni με υδατικά μάτια. "Όταν η γυναίκα μου πέθανε, όλα έπεφταν και δεν τα κατάφερα ποτέ. Και κάποια άλλα πράγματα ... δεν ήμουν ποτέ το ίδιο. "

Με το πέρασμα της συζύγου του, ο Giovanni έκλεισε την επιχείρηση τροφοδοσίας και επέστρεψε στη δουλειά ως σεφ. Άνοιξε δύο εστιατόρια στο LA - Benvenuti και La Cupola - στη συνέχεια εργάστηκε ως ανεξάρτητος σεφ σε διάφορα εστιατόρια στο Λος Άντζελες μέχρι τελικά να συνταξιοδοτηθεί το 2013.

Ενώ ο Giovanni τελικά ξαναπαντρεύτηκε, αυτός ο γάμος τελειώνει. Ήταν δύσκολο για τον Τζιοβάνι να δουλέψει στην ηλικία του. Η κόρη του Isabelle μόλις μετακόμισε πίσω στο Λος Άντζελες από την Ισπανία για να βοηθήσει με το κόστος, αλλά έχουν αγωνιστεί να τα βγάλουν πέρα. Και έτσι ήρθε αυτό το τιραμισού, για να πάρει την κεντρική σκηνή στην ιστορία του Τζιοβάνι.

Πριν από μερικές εβδομάδες, ο σύζυγος της Isabelle γιορτάζει τα γενέθλιά του. Το αγαπημένο του κέικ συμβαίνει να είναι τιραμισού, οπότε ο Τζιοβάνι εξέπληξε τον γιο του με ένα σπιτικό κέικ. Απολάμβαναν το κέικ στο πάρτι και η Isabelle πήρε τα υπολείμματα σε γείτονες.

Αυτή η μικρή πράξη κοινής χρήσης προκάλεσε κάτι στην κοινότητα. Οι κριτικές άρχισαν να χύνονται, με φίλους και ξένους, λέγοντας ότι ο Tiramisu του Τζιοβάνι ήταν το καλύτερο που είχαν δοκιμάσει ποτέ. Πολλοί προσφέρθηκαν να πληρώσουν για το κέικ.

Έτσι, ο Τζιοβάνι πήγε να δουλέψει για να κάνει το τιραμισού και η Ισαβέλη άρχισε να το πιέζει στα κοινωνικά μέσα για να αρχίσει να παραδίδει στους πεινασμένους ανθρώπους γύρω από την πόλη. Το κέικ πλήρους μεγέθους είναι ένα παραδοσιακό μέγεθος κέικ φύλλων στα $ 55 και εξυπηρετεί μέχρι 16. Το κέικ μισού μεγέθους, που απεικονίζεται παραπάνω, είναι $ 35 και εξυπηρετεί 6-8. Έχουν ακόμη και μια έκδοση χωρίς γλουτένη κατόπιν αιτήματος.

Τελικά, ήταν η σειρά μου να πάρω ένα δάγκωμα από αυτό το αγαπημένο κέικ

Είναι ακριβώς όπως υποψιαζόμουν: η τελειότητα τυλιγμένη σε πλούσια στρώματα εσπρέσσο-drenched ladyfingers και σοκολάτα εγχύθηκε mascarpone. Αυτές οι γεύσεις καθιστούν το κάθε δάγκωμα καλύτερα από το τελευταίο. Έχω φάει τον Τιραμήσου πριν, αλλά όχι έτσι. Αυτό είναι διαφορετικό.

Μοιραστείτε στο PinterestPhoto από την Katie Molinaro, σχεδίαση του Lauren Park

Δεν θα ξεχάσω ποτέ τον τρόπο με τον οποίο ο Τζιοβάνι και η Ισαβέλη με κοίταξαν. Ήταν σαν να όλα τα ιππασία σε αυτό το δάγκωμα.

Και με κάποιο τρόπο. Με τις πλατφόρμες κοινωνικών μέσων όπως το Instagram που παίζουν ένα τεράστιο ρόλο στην επιτυχία ενός εστιατορίου, τα εστιατόρια δεν μπορούν να βασίζονται σε τρόφιμα για να είναι απλώς "άξια αξίας". Η αγάπη που ο Giovanni βάζει σε κάθε κέικ δείχνει σε κάθε δάγκωμα.

Όσον αφορά τα μελλοντικά σχέδια; Τους συνέδεσα με ένα τοπικό κατάστημα Burrata που διευθύνεται από "νέους δροσερούς Ιταλούς μετανάστες". Τα λόγια του Τζιοβάνι, όχι δικά μου. Νόμιζα ότι θα ήταν τέλεια τακτοποίηση, επειδή το τιραμισού πραγματικά ζει μέχρι το όνομά του. Με ενθουσιαζόταν. Και τώρα που ο Giovanni και η Isabelle παραδίδουν μέχρι και 30 κέικ την εβδομάδα, η Isabelle μου είπε ότι ο πατέρας της χαμογελάει πάλι τελικά.

Η Katie Molinaro είναι δημιουργός περιεχομένου και κωμικός που ζει στο Λος Άντζελες. Έχει κυνηγά νέα εστιατόρια από τότε που θα μπορούσε να περπατήσει, αλλά άρχισε μόνο να τεκμηριώνει το φαγητό-κώμα της στο Instagram από το 2018.